
Sakrament pokuty i pojednania
Pojednanie z Bogiem i Kościołem
Sakrament pokuty i pojednania został ustanowiony przez Chrystusa w Kościele. Mocą Ducha Świętego grzechy popełnione po chrzcie, szczerze objęte żalem i wyznane spowiednikowi z wolą poprawy, zostają przez Boga odpuszczone mocą absolucji kapłańskiej.
Kiedy można się wyspowiadać?
- Dni powszednie 15 minut przed każdą Mszą świętą, kościół parafialny
- Niedziele i uroczystości podczas Eucharystii, kościół parafialny
- Pierwsze piątki 6:50–7:00 oraz 17:00–17:55, kościół parafialny
- Strupin Duży w niedziele kwadrans przed Mszą świętą
- Rekolekcje adwentowe i wielkopostne: w drugi dzień rekolekcji, z udziałem większej liczby spowiedników
Pierwszym darem zmartwychwstałego Jezusa jest sakrament pokuty, zwany często spowiedzią, sakramentem pojednania czy też przebaczenia. Jezus w wieczerniku, kiedy ukazał się apostołom, tchnął na nich i powiedział im:
„Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”
J 20, 22–23
Nawrócenie serca
Grzesznik przystępujący pod wpływem Ducha Świętego do sakramentu pokuty powinien na pierwszym miejscu nawrócić się do Boga całym sercem. To wewnętrzne nawrócenie, które obejmuje żal za grzechy i postanowienie podjęcia nowego życia, wyraża się przez wyznanie grzechów Kościołowi, zadośćuczynienie i poprawę życia. Pan Bóg udziela odpuszczenia grzechów za pośrednictwem Kościoła, który działa przez posługę kapłanów.
Grzech, jako łamanie Bożych przykazań, jest przede wszystkim obrazą Boga i zerwaniem jedności z Nim. Narusza on równocześnie komunię z Kościołem. Dlatego nawrócenie przynosi przebaczenie ze strony Boga, a także pojednanie z Kościołem, co wyraża i urzeczywistnia w sposób liturgiczny sakrament pokuty i pojednania.
Ci, którzy przystępują do sakramentu pokuty, otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie zniewagi wyrządzonej Bogu i równocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc zadali ranę, a który przyczynia się do ich nawrócenia miłością, przykładem i modlitwą.
Skutki sakramentu pokuty
Sakrament ten obejmuje „akty penitenta” (żal, wyznanie grzechów, postanowienie poprawy) razem z rozgrzeszeniem kapłańskim. Jego skutki są następujące:
- dokonuje pojednania z Bogiem, odpuszcza grzechy popełnione po chrzcie, przywracając lub pomnażając łaskę uświęcającą;
- odpuszcza karę wieczną i przynajmniej część kary doczesnej;
- przywraca zasługi osobiste, jakie człowiek traci przez grzech śmiertelny;
- pomnaża i daje łaski uczynkowe do poprawy życia, lepszego spełniania własnego powołania życiowego i charyzmatów w Kościele.
Warunki dobrej spowiedzi
Moralnym obowiązkiem chrześcijanina jest stała formacja sumienia. Wynika to z obowiązku rozwoju własnej świętości i formowania sumienia zgodnie z właściwymi normami moralnymi. Zanim penitent przystąpi do konfesjonału, by otrzymać rozgrzeszenie, powinien spełnić następujące warunki:
- 1. Rachunek sumienia
- 2. Żal za grzechy
- 3. Mocne postanowienie poprawy
- 4. Szczera spowiedź
- 5. Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu